apr 12 2008

Generale voor de Amstel Gold Race 2008

Al flink wat weken geleden had ik met mijn oud-collega’s van Raet afgesproken om in Limburg te gaan fietsen. Perfecte timing eigenlijk, een week voor de Amstel Gold Race, prima om het parcours eens te verkennen. De laatste keer dat ik Limburg was, was begin januari, dus toch al weer 3 maanden geleden. Het lag er allemaal mooi bij, kwam ook omdat de zon nog leeker scheen, en er bloeide nog niet veel, ook in Limburg was het dit voorjaar nog koud geweest. Vandaag was het ook nog koud, maar net warm genoeg om de korte broek aan te doen en zonder beenstukken. Gewaagd, zoals later bleek, want in de kleine regenbuien die we hadden, ging de temperatuur even flink omlaag.

Met Erik, Frank, Jeroen, Ruud, Joris en Jeroen vertrokken we om kwart voor elf richting de eerste beklimming, de Geulhemmerberg, bij de AGR rijders bekend, want ook hier loopt de eerste beklimming langs. Bij de eerste beklimming waren de kaarten al bijna geschud. Frank was weer goed in vorm, ik zat daar toch wel eventjes achter, daarna het middenveld met Jeroen, Erik en Joris en daarna Ruud, die zijn dag helaas niet had.

       Racefietsen (simulate van de tocht)

Na de Geulhemmerberg de afdaling  naar Maastricht en daarna de Bemelerberg opgedraaid. Deze ligt mij wel, niet zo steil en loopt bovenop nog lekker lang door. Daarna weer de afdaling naar Cadier en Keer en dan op en af richting Mesch, st Geertruid Mheer, Noorbeek, Slenaken, met mijn favoriete Loorberg, Heijenrath en …. koffie in Epen. Ik vergeet elke keer weer hoe dit restaurantje heet, met de ouderwetse huiskamer en het zonne terras, maar het is wel een lekkere plek, zo onder aan de Camerig.

De Camerig liep weer lekker voor mij, het eerste deel is wel erg steil, maar daarna loopt ie prima. Er zat een fietser in mijn wiel, die lekker mee bleef fietsen, maar wel steeds bleef plakken. Bovenop gekomen, als je naar rechts draait en eigenlijk nog een stuk vals plat omhoog blijft rjden, haalde hij mij in, zei “Danke” en reed hard bij mij weg. Wat een a-sociale P.. maar ja eigenlijk wist ik het wel, de oosterburen zijn niet van die sociale fietsers. De Camerig af, Wolfshaag omhoog en op naar het drielandenpunt. Ook zo’n lekkere beklimming, niet te steil, lekker de binnenbocht pakken van de haarspeld, hmmm.

De laatste 30 kilometers waren als de finale van de Amstel Gold Race, de Kruisberg, Eyserbosweg, Fromberg, Keutenberg (wat een rot ding) en als sluitstuk de Cauberg.

Een erg leuke rit vandaag, fantastisch gezelschap, en een goeie training. 105 kilometer, 1500 hoogtemeters. Al met al een goeie Generale voor de tocht van volgende week. Morgen slechts een uurtje uitfietsen.

1 reactie

  1. Klaas,

    Als je het kaartje bekijkt, is het altijd een mooie ronde.
    Ik heb gemerkt dat er nog wel wat getrained mag worden voor de Marmotte. Maar met Mallorca bijna voor de deur heb ik daar alle vertrouwen in.

    Bedankt weer voor de fietsles.

    Groeten,
    Erik

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: