«

»

jan 27 2007

Valpartij en hongerklop

Amersfoort naar HeerenveenOp zich gaat mijn hart weer open, wanneer de langere tochten weer beginnen. Daar zit toch veelal de uitdaging om met een stuk duurvermogen, langere afstanden te overbruggen. Maar vandaag liep het toch niet zo voorspoedig. Vandaag liep de tocht van Amersfoort naar Heerenveen. Een flinke tocht van 130 km, maar helaas wel alles tegen de wind in en omdat het overgrote deel ook nog eens door de Flevo en NO polder loopt, niet erg aantrekkelijk om te fietsen. Maar ja, de lange tocht is nu wel belangrijk in mijn training opbouw. Ik was nog maar net bij Nijkerk de polder ingereden, toen ik een klein beetje instabiliteit vooelde, ik had net een nieuwe achterband, misschien dat daar iets was, maar niets te zien. Om het toch wat extra op te wekken, een klein beetje wiebelen met de fiets…. en daar lag ik. Op het moment van vallen en toch nog een metertje of twintig dorglijden was het meteen duidelijk, het was gewoon spekglad. Op een plaat van ijs schoof ik nog een flink stuk door. AU! Heup, schouder, hand en borstkas vingen de val op. Snel even naar de fiets gekeken, alles leek nog te werken, ik zelf overigens ook. En, zo als ik heb geleerd van van clubgenoot Willem Hartman, snel weer in beweging, de fiets op, je zou eens bang worden voor fietsen.

De toch ging weer verder, wel geprobeerd zoveel mogelijk over plekken te rijden waar auto’s hadden gereden, zodat het gestrooide zout zijn werk had kunnen doen, alles deed pijn genoeg om niet weer te willen vallen. De Flevopolder helemaal doorgefietst langs de oostkust en uiteindelijk bij Kampen weer het “oude” land op. En toen begon echt de uitdaging, waar ik nog steeds “halve” wind had gehad, had ik toen de wind volledig op de kop en volledig zonder beschutting. Na 90km is dat al niet meer zo geweldig. Blijkbaar liep toen mjn energie voorraad snel terug, want ook op de stuken waar de wind wat minder was, liep het niet meer, had ik het koud en kramp in mijn maag.  Wat cola een mars en Red Bull uit de snackbar in Marknesse (of all places)  gaf wat verlichting. Maar zo lekker als het tot Kampen was gegaan, ging het niet meer.

Uiteindelijk de 130 km in iets minder dan 5 uur afgerond. Inmiddels met flink wat blauwe plekken en met name een borstkas die stevig pijn doet bij het bewegen. Snel herstellen, want de training moet door en ook de fiets laten maken, want het blijkt toch dat mijn balhoofd beschadigd is door de val.

1 reactie

  1. Jan Bosch

    Leuke informatieve site, moet nog steeds een leuk sponsorvoorstel maken, ik heb nog de tijd.
    Mijn website heeft niets met fietsen te maken maar je kunt er wel hongerklop mee voorkomen.
    Groet Jan

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: