«

»

mei 11 2008

Tillf Bastogne Tilff

Wat een geweldige tocht, geweldig weer, goed georganiseerd en prachtig weer, wat wil je nog meer?

Ik kende de Le Champion uitvoering van Luik Bastenaken Luik al wel, maar deze uitvoering georganiseerd vanuit België nog niet. Grotendeels loopt natuurlijk de route over dezelfde wegen, maar er zitten toch wat accent afwijkingen in, die mij toch wat zwaarder overkwamen dan de LBL uitvoering. Toch blijkt dat niet waar te zijn, want in LBL zitten 3300 hoogtemeters en in TBT “slechts” 3000. Het had voor een deel met het weer te maken en anderzijds met mijn rug die weer opspeelt en waardoor ik op sommige beklimmingen kracht verlies in mijn bovenbenen. De truc met staande klimmen lukt dan meestal wel, maar is niet optimaal. En mijn “liverlings” berg de Col du Rosier, was voor mij afgelopen zondag een “hel”. Met de kleinste versnelling, kroop ik omhoog, zelfs kwam even de gedachte op om af te stappen, maar die onzin heb ik weer snel uit mijn hoofd gebannen. Wat een onzin zeg, afstappen, terwijl je bezig bent om voor anderen te fietsen en voor KWF Kankerbestrijding geld bij elkaar te fietsen en dan in de voorbereidingen al afstappen, Nee, niet zeuren. Opgeven is geen optie!! En dat werkt.

       Racefietsen(interactief)

’s Ochtends tegen 7 uur vertrokken, wat aan de late kant, waardoor ik eventuele andere fietsers van Alpe d’Huzes misgelopen ben, niets aan te doen, ik was natuurlijk niet alleen, want er reden duizenden deze tocht, dus van peletonnetje naar peletonnetje rijden kon prima. Tjdenlang bij flink snelle groepen aangesloten, maar die moest ik helaas op de wat steilere klimmen laten gaan. En uiteindelijk de eerste Alp e’dHuzesser tegegkomen: Linda. Zij gaat op 5 juni 6 keer omhoog fietsen en heeft een enorme sterke wil om dat te gaan doen, lees haar verhaal maar eens (click op haar naam).

Uiteindelijk bleek wel dat onze tempo’s veel verschilden, dus na Bastogne toch maar weer afscheid genomen. Het ging tot de Wanne eigenlijk nog wel redelijk, maar in die beklimming, die oberigens ongeveer even steil is als de Alpe d’Huez, maar vele malen korter, voelde ik al wel de pijn in mijn rug opkomen. 

De cote de Amermont is voor mij een verschrikking, met mijn 100 kg is deze met een stijgings% van 15% en meer niet echt fijn, maar ach boven komen zal ik en dat gebeurde natuurlijk ook. Met op de achtergrond de jankende motoren van het circuit van Francorchamps.

Op de Rosier vond ik dus bijna mijn Waterloo, maar gelukkig heb ik mijn rug voldoende kunnen rekken dat ik na de afdaling mij weer wat beter voelde en de vervolg beklimming wel redelijk gingen.

Bij de finish in Tilff stond Marijke me op te wachten, heerlijk na zo’n lange tocht 🙂

Al met al een erg goeie training voor 5 juni, wel wat zorgen over mijn rug, 3000 hoogtemeters, 230 km en 8300 kcal verbrand. Vanavond naar het concert van Roger Waters, gaaf.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: