feb 18 2011

Jaap en de 19 touwtjes

Nee, geen nieuw sprookje maar de werkelijkheid toen Marijke haar tulband afgedaan werd. Ik schrok toch nog wel van het grote litteken, maar het luikje is ook 7 bij 7 cm, dan is het ook niet zo gek dat ze zo’n jaap maken.

Donderdag was het dag van bijkomen van de mokerslag van de dag er voor. Weer opereren, omdat de tumor niet verwijderd is, weer de narcose, weer de pijn, weer het grote risico van blijvende beschadiging van het spraakcentrum. Rationeel een week terug in de tijd, maar emotioneel waren we op nul uitgekomen.

Maar met name door de live mensen om ons heen, kwam naast de traan ook de lach weer een beetje terug. Jur, Tom en Sandra die alle drie bij KWF werken en samen met Marijke gingen lunchen, Esther die op bezoek kwam en toen ik later ook bij Marijke was, viel de spanning en de emotie toch voor een belangrijk deel van ons af.

Tja, weer een operatie, weer die intense spanning van, als ze maar niets raken, weer de recovery met alle risico’s en de pijn voor Marijke. Maar gelukkig is er nu nog niets misgegaan, alles is nog OK, Marijke is sterk en kan de operatie heel goed aan.

Straks, na de afspraak met de neurochirurg, mag ze met me mee naar huis. Een weekend relaxen. Lekker eten maken en natuurlijk opeten, lekker niets doen, filmpje kijken. Kortom de rust vinden die we vorige week ook vonden en zo super was. Heerlijk tegen elkaar liggen. Was het alvast maar zover. En Jaap? Ja die is er gewoon bij, met zijn 19 touwtjes 😉

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: