«

»

aug 28 2009

En dan staat alles op z’n kop

Op donderdag 20 augustus ging ik met Marijke mee naar het ziekenhuis.

Marijke zou de uitslag krijgen van de biopsie die ze had gehad in haar linker borst. Aan de ene kant was het niet verontrustend, want zowel de huisarts als de chirurg hadden niet direct gereageerd dat er iets aan de hand was, maar toch voor de zekerheid een aantal onderzoeken in het ziekenhuis.

’s middags om half drie in het Meander ziekenhuis in Amersfoort kregen we de boodschap van de chirurg: Marijke heeft borstkanker! Ongeloof, verdriet, vragen,……… nee dit kan toch niet, wat is er nog meer aan de hand? Meteen komen ook de herinneringen boven van 15 jaar geleden toen Marijke haar moeder ook de diagnose borstkanker had gekregen……

Nu gaat alles heel snel, er is al een verder onderzoekplan en een behandelplan opgezet. Eerst een botscan, lever en long foto’s en een MRI om verder het lichaam te onderzoeken en….. ook een operatie om de linkerborst te opereren op 7 september. ……..

Na nog een gesprek met de mammacare verpleegkundige, verlaten we het ziekenhuis, wat  te doen?

Knokken, want Opgeven is geen optie! Daar hebben we de afgelopen drie jaren al onze medewerking aan verleend en al zo veel om ons heen zien knokken, nu moeten we het zelf gaan doen. Marijke is strijdlustig, maar ook nog heel erg verdrietig en bang, want wat betekent het dat er ook foute cellen in de klier in de oksel zitten?

Marijke besluit al snel om er niet geheimzinnig over te doen en het haar directe omgeving toch snel te vertellen, daaronder haar collega’s met wie ze een goede band heeft. Ik ga met haar mee naar het stadhuis, waar we Diane als eerste tegenkomen, ze ziet meteen dat het mis is (Diane wist dat Marijke de uitslag van het onderzoek zou krijgen) tranen, veel tranen. Theo, Marijke haar manager is nog even in gesprek, maar rondt snel af. Marijke vertelt het aan het hele team, en er komen geschrokken, maar hartelijke reacties. We krijgen het gevoel er niet alleen voor te staan.

We zouden volgende week op vakantie gaan en bij Marijke haar vader, zus en oom en tante aan te sluiten in Serfaus in Tirol. Ik zou daar op zondag de 30ste de Oetztaler Radmarathon gaan rijden en dan na die week naar Frankrijk door rijden om daar met Ven2-4Cancer mee te gaan doen. Marijke haar vader is vandaag, de 20ste jarig (84) en vertrekt morgen naar Oostenrijk. Moeten we deze boodschap nu gaan vertellen……? Eerst denken we er aan om het niet te doen, ….. maar de vakantie zal toch anders gaan, misschien wel helemaal niet, en wat dan? Moeten we dan gaan bellen met een smoes? Nee, dat kan ook niet. Dus met hele zware benen naar Arnhem.

Marijke haar vader ziet ons aankomen en verwelkomt on: Wat leuk dat jullie langskomen……… Nee…… het is niet leuk, maar dat weet hij op dat moment nog niet. De boodschap komt als een mokerslag aan, herinneringen van 15 jaar geleden….. en het kan toch niet zo zijn dat je dochter van 42 kanker heeft……. Het is erg emotioneel, het is ook nog steeds niet te geloven.  We gaan na een uur weer weg, pap en Nel erg verdrietig achterlatend.

Wij gaan naar huis, er zit heel veel onweer in de lucht, het weeralarm valt dan misschien mee, maar het bericht wat Marijke heeft gekregen valt niet mee en is misschien wel het ergste alarm wat we tot nu toe in ons onbezorgde leventje hebben gehad. Man, wat wordt alles onbelangrijk. Slapen,….. misschien dat het morgen niet waar is…. maar wie houden we dan voor de gek……..

19 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Gerrit Kaper

    Veel beterschap toegewenst!

  2. Siep

    Heel veel sterkte voor de komende tijd!

  3. Frank

    Hey Kanjer!

    Verschrikkelijk.
    Ik had het al viavia gehoord, en nu dus het hele verhaal.
    tranen toen ik het hoorde, we kennen elkaar door de jaren(2) wel aardig goed.
    eerst basje, en dag later jullie.
    ik moet weer fietsen, voor bas, voor marijke en al die anderen.

    Kippenvel, toen ik je verhaal las, verschrikkelijk.

    Wens Marijke veel sterkte van me,
    Opgeven is géén optie.

    en het komt allemaal weer goed!

    Sorry voor de spelfouten maar ik moet snel weg..

    Tot snel Kanjer

    Groetjes Franky
    strijder 42

  4. Frank van Esther

    Hallo Kanjers,

    Geschrokken zijn wij van dit verdrietige nieuws. Ook Marijke zal komend jaar 6x met mij meefietsen de berg op. Dit jaar fietsen we voor jullie.

    Veel liefde, Frank

  5. Rutger Lammers

    Veel veel sterkte toegewenst!

  6. Nienke (WWAV)

    Jee Klaas,

    Echt niet te geloven jouw bericht. Ben er echt van geschrokken. En weer blijkt dat niemand wordt gespaard… Ik wens jullie heel veel sterkte en alle kracht van de wereld!

    Ik denk aan jullie!

    Nienke Teunissen (WWAV)

  7. Lars

    Dacht zojuist ga eens even kijken of Klaas een update heeft geplaatst. Pfff en wat lees ik dan direct. Jeetje man wat een rot nieuws zeg. Vanaf het moment dat ik besloten heb om in 2010 niet deel te nemen aan AD6, krijg ik om me heen steeds meer van dit slechte nieuws! We kunnen er allemaal mooie woorden tegen aan gooien maar feit blijft dat dit oneerlijk is!
    Klaas en nog meer Marijke heel veel steun vanaf mijn kant.

    Sterkte Lars.

  8. Herman Houweling

    Hallo Marijke en Klaas

    Heel veel wijsheid en kracht.
    Hou vertrouwen in jezelf en in elkaar.
    Hoe moeilijk het ook allemaal is en nog gaat worden.

    Veel succes de komende tijd

    Herman

  9. GertN

    Heel erg veel sterkte samen!!

  10. Fausto

    Marijke, Klaas,

    Ik leed zojuist het verhaal en ik weet niet goed wat ik moet zeggen. Het komt zo ineens wel heel dichtbij, maar zoals jullie zelf al zeggen opgeven is geen optie. Ik hoop dat met de huidige stand van de wetenschap en de voortgang in de behandel mogelijkheden en de verbeterde resultaten, ook Marijke deze strijd gaat winnen.
    Ik leef mee en zal proberen indien nodig er te zijn.

    Groet en sterkte, Fausto.

  11. Siemon Krol

    Hoi Klaas en Marijke,

    ik schrik bij het lezen van je bericht.
    Ik wilde je net succes wensen voor de Ventoux.
    Neem de tijd dit te verwerken en ga er samen voor. Ik geloof dat de spirit die jullie tonen voor ad6 ook nu positief zal werken.
    Veel sterkte en ik denk aan jullie !

    Siemon.

  12. Arjen Roos

    Hallo Klaas en Marijke,

    heelveel sterkte er zijn veel mensen die aan jullie denken. Hopelijk helpt dat iets!

    Arjen

  13. Maarten Schurink

    Ongelooflijk wat een bericht. Wat is het leven soms bijzonder wrang.
    Jij en Marijke heel veel sterkte de komende periode. Ook ik zend alle goede gedachten richting jullie.

    Maarten

  14. Fons(WWAV)

    Hoi Klaas en Marijke,

    Net terug van vakantie en hoorde het nare bericht via Nienke. Jullie zijn enorm sterke mensen met de juist vechtersmentaliteit. Ook deze col gaan jullie nemen. Heel veel sterkte gewenst. Leef met jullie mee.

    Gr.,

    Fons

  15. Roel en Anneke Post

    Klaas en Marijke, dit is al de zoveelste keer dat wij geconfronteerd worden met dit soort nare boodschappen. Natuurlijk kun je van ons aannemen dat wij enorm met jullie meeleven. Aan de andere kant weten we ook dat jullie kanjers zijn die niet bij de pakken neer gaan zitten. Beiden hebben jullie je, allebei op eigen wijze, de afgelopen jaren met deze ziekte beziggehouden en wij zijn er van overtuigd dat jullie het gevecht aangaan. Daarbij wensen we jullie heel veel sterkte. We leven met jullie mee. Hartelijke groeten,

    Anneke en Roel

  16. Edwin

    Hoi Klaas en Marijke,

    …..wil reageren maar weet niet wat te zeggen……

    Zie jullie zo weer staan op de camping aan de voet van de Alpe. We spraken over Marja en ik moest huilen en jullie troostten mij!

    Ik hoop dat jullie nu net zoveel steun ervaren van alle kanjers om je heen zoals ik dat ervaren heb.

    En we gaan weer samen blazen tegen de wind in! en ik hoop en bid dat we die wind van richting gaan veranderen. Zodat Marijke zal genezen.

    In ieder geval ben ik er weer bij op de Alpe op 3 juni 2010. En dit keer fiets ik mee voor jullie.

    Opgeven is geen optie!

    Groet,

    Edwin.

  17. Hans Jonker

    Had via via dit slechte nieuws vernomen. Wat een zuur verhaal en wat sterk dat je er zo over praat/schrijft. Opgeven is geen optie, maar ‘walk the talk’ moet wel verschrikkelijk moeilijk zijn in jullie geval. Veel moed, kracht en optimisme toegewenst in het overwinnen van deze ziekte. Als iemand het kan, zijn jullie het. Ik denk aan jullie!
    Hans

  18. Hetty van Hoof

    Hoi,

    Ik ben er nog stil van…. Heel veel kracht en vertrouwen toegewenst. Zet hem op en ga ervoor. Ik denk veel aan jullie. Hou je taai!

    Liefs Hetty

  19. Bjurn

    Jezus Klaas, ik schrik mij kapot!
    Jos attendeerde mij op jouw twitterbericht, en heb het verhaal met ongeloof zitten lezen.
    Ik wens jullie veel sterkte!

    Bjurn

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: